Het verhaal van Guus(je)

Nieuw mini-boekje over Guus(je) de gans. Guus bivakkeerde deze zomer ongeveer 6 weken in de haven 

bij ons voor het huis, en dat ging niet onopgemerkt voorbij!

Hierboven een filmpje, hieronder de bladzijden per stuk.

Daily drawing diary week 12-13-14-15-16

 

Eh, ja, ik ben niet zo goed in het consequent bijhouden van dit blog. Dus vandaag een hele rits ineens...

Vijf weken verder. In die vijf weken is het zwemwater in de haven lekker opgewarmt! Op 21 maart deden we een voorjaarsduik bij een watertemperatuur van 7 graden. Langzaam liep de temperatuur op en afgelopen vrijdag 19 april was het water ronde de klok van half 9 ongeveer 11.9 graden. En als je gewend bent om af en toe te zwemmen in water tussen de 5 en de 10 graden is dat heerlijk "warm". In ieder geval warm genoeg om elke ochtend te starten met een zwemtochtje! Ik zwem inmiddels tot aan de grote middensteiger en terug en ik vind het zó heerlijk dat het elke ochtend weer kan. De zeemeermin in mij jubelt. Kijk, zo voel ik me: 

( dit is Tove Jansson, de bedenkster van de Moemins )

We zijn inmiddels op vakantie geweest naar Madeira. De vakantie viel letterlijk nogal in het water, we hebben echt slecht weer gehad. Heel veel regen en maar een klein beetje zon. Daardoor helaas bijna geen wandelingen kunnen maken, in plaats daarvan wel veel autotochten. Wél kon ik daar ook elke ochtend zwemmen in het zwembad dat bij het appartementencomplex was.

Het allerbeste nieuws van de afgelopen weken is dat Eva een prachtig appartement gevonden heeft in het centrum van de stad. Echt een gouden plek. Ik ben bijna jaloers op haar :-)! 

nog steeds zwemmen...

Met het weer van afgelopen dagen had ik zo gedacht dat ik vorige week mijn laatste zwemtochtje door de haven had gemaakt. Maar toen vanmorgen rond 09.30 uur de zon even doorbrak, greep ik mijn kans! Het water begint wel kouder te worden, maar echt nog niet té koud. Dus zwom ik mijn rondje. Dit keer extra bewust. Tijdens het zwemmen bedankte ik het water, de haven en de weinige bootjes die er nog lagen voor een fantastisch zwemseizoen. ... Dag Noh Noh, dag Weeremeer, dag Lucky F., dag Gerritje... Mocht vandaag de laatste keer zijn geweest, dan is het goed. Maar zeg nou zelf, hoe stoer zou t zijn om in november nog een keer te zwemmen! Ik sluit die Heintje Davids-optie zeker niet uit! 😉
Wat me vandaag met al die lege ligplaatsen opviel was dat er boven op alle meerpalen een knobbel zit waar omheen de scheepstouwen kunnen worden aangetrokken. Dat was me de hele zomer nog niet opgevallen!! .

art journal week 41

Als een meermin in de wolken

klik op de afbeelding om de video te bekijken

Je kon het al zien in mijn journal-agenda-tekeningen: deze zomer zwom ik meer dan ooit. Echt DÉ ontdekking van deze zomer! Ontstaan vanuit een wens: me avontuurlijker, actiever, bewuster, vrijer te voelen.

Het antwoord lag letterlijk voor de deur; ik woon aan het water - als ik de straat oversteek en het dijkje over klim sta ik aan de rand van de jachthaven. Al 30 jaar, en nog nooit had ik de jachthaven als mijn 'zwembad' gebruikt. Tot nu.

Mijn zomerse zwemavontuur inspireerde me om "Als een meermin in de wolken" te maken. 

art journal week 32

Gewoon nóg een week met zomertje spelen!

Heerlijk, ik ga gewoon nog een week volop zomertje spelen.

Zo werd een bezoekje aan de tandarts vandaag een dagje uit. In plaats van met de auto ging ik samen met Henk op de fiets. We fietsten eerst door de Streek en van Lutjebroek naar Bovenkarspel door de polder over het Weelen-pad. We maakten er meteen een familiebezoek van en lunchten bij mijn ouders in de tuin. 

Op de terugweg namen we de Westfriese Omringdijk langs het IJsselmeer.

Toen we bezweet thuis kwamen, ruilden we onze fietskleren om voor badpak en zwembroek en doken we bij de Haai het IJsselmeer in.

Koken deed ik vanavond niet binnen, maar op het campingstel in de tuin. 

En na het eten zat ik met een koffie op de dijk voor het huis. De zon kleurde het Oostereiland oranje. De laatste bootjes met mensen die vandaag ook volop zomertje speelden, kwamen binnenvaren.

 

Vorige week speelde ik 's morgens vroeg zomertje door om 7 uur 's morgens met Henk mee naar zijn werk te fietsen en dan een rondje Blokker-Wijdenes-Schellinkhout te doen. Door de ochtendnevel heen zag ik de zon opkomen.

En afgelopen weekend hadden we nog een echt na-zomer-festival bij Volt aan het water: Vestivolt! Leuke muziek op een unieke plek. 's Avonds met kampvuurtjes erbij tegen de september-avond-koelte.

(deze foto is van Arwin Rood via FB)

Oh wat hou ik van dit soort dagen in september. De nazomer is nóg een keer zo fijn als de echte zomer!

Mijn stadje

Ik ben niet zo van de kermis. Op maandag-lappendag is het einde in zicht. Ik woon vlak bij de stad, het was maandag mooi weer (blij voor alle lappendag-vierders, dat dan weer wel) en in de tuin kon ik precies horen welke muziek er op de Rode Steen gedraaid werd. Ja echt, zeker 10 keer kwam 'Walk On' voorbij. Ik vind het niet erg. Vooral omdat ik weet dat het bíjna dinsdag is. De dag dat de stad weer wordt opgeruimd en schoongeveegd. Heerlijk!

Rotius in het Westfries Museum

Mooie tentoonstelling gezien in het Westries Museum over de Hoornse schilder Rotius! Ook we de Rembrandt van Hoorn genoemd.
Absoluut de moeite waard. Ter ere van Rotius' 350-ste sterfdag heeft het museum een overzichtstentoonstelling van zijn schilderijen. Fantastische portretten, een enkel stilleven en natuurlijk zijn schuttersstukken. Het Hoorns museum, met deze tentoonstelling van de Hoornse schilder kan hiermee tippen aan het Rijksmuseum in Amsterdam.
Als je gaat kijken, neem dan vooral ook de audiotour mee. Onder andere Hugo Borst, kapper Christiaan Houtenbosch en Arno Kantelberg hebben leuke commentaren bij de schilderijen.  

klik voor een filmpje

In Hoorn-Noord ligt de Rotiusstraat, vernoemd naar de schilder. Nou heb je daar ook de Merensstraat. Ik dacht altijd met één 's', maar het is dus met twee s-en. En Merens was een Hoorns regent uit de 17e eeuw die door Rotius op het doek vereeuwigd is. Oók te zien in de tentoonstelling. Hoewel ik nergens kan vinden dat de Merensstraat naar hem vernoemd is, kan het haast niet missen. Zo ontdek je ook nog eens wat tijdens zo'n museumbezoek.  

Wonder

Ik vind het elke keer een wonder, zo'n zonsopgang.

Het idee dat de zon, een grote bal hete gassen, op 150 miljoen kilometer van de aarde hier elke dag weer tevoorschijn komt, en weer verdwijnt, en de volgende dag weer tevoorschijn komt.

Het ene moment is ie nog niet te zien, maar werpt ie wel al een verwachtingsvolle  oranje gloed de lucht in.

En ineens is ie daar dan, als een klein oranje schijfje nét boven het water, voor m'n gevoel ergens tussen Hoorn en Lelystad.
Binnen anderhalve minuut komt ie uit dat water op omhoog, voor mijn oog eerst nog vervormd als een zacht gekookt ei dat een beetje plat wordt gedrukt. Steeds feller oranje. En dan, plop, ready for take-off, los van het water.

Ik sta er naar te kijken en ben sprakeloos. Elke keer weer...

Bovenstaande foto's zijn van vanmorgen. Grappig vind ik dat het net lijkt of de vuurtoren een rookpluim heeft, alsof het vuur in het lichthuis nét is gedoofd en alleen nog een rookspoor achterlaat...

Gisterochtend waren er wat wolken in de lucht, dan vind ik het eigenlijk nog mooier om te zien, omdat de wolken dan ook mee-kleuren met elke centimeter die de zon hoger komt. Bovendien was het gisterochtend windstil, waardoor het wateroppervlak één grote spiegel was: