a lovely day out

Wat doe je als je dochter die in Denemarken woont in de kerstvakantie thuis is? Dan ga je samen op pad. Voor een ontbijt naar ons geliefde Amsterdam!
Eva had 'n nieuw tentje gespot vernoemd naar één van haar lievelings-kunstenaars: Jean-Michel Basquiat.
Bar Basquiat dus. We aten knapperige Marokkaanse pannekoek met walnoten & maple sirup en geroosterd brood met geitenkaascreme en verse vijgen. Yammie! Bar Basquiat, een fijne plek met uitzicht op de drukke Javastraat in Oost. We gaan vast nog een keer terug als ze weer in het land is, in het voorjaar of de zomer, als we aan de lange tafels buiten kunnen zitten.

Na het ontbijt liepen we over de Dappermarkt, wipten we op een bronzen wip op het pleintje aan het eind van de Pieter Vlamingstraat, wandelden we door het  Oosterpark en zagen we de narcissen op het Frederiksplein in volle bloei staan. We lieten ons inspireren door de meubels én het fantastische pand van Mobilia in de Utrechtsestraat en doken onder bij Concerto.

We bewonderden de nieuwe vestiging van H&M in het pand van Maison de Bonneterie aan het Rokin en baanden ons een weg door de drukte terug naar het station.

Those are the days my love! 

 ... op één van de tafeltjes zag ik deze tekst staan en dat bracht me weer op een idee voor een onbezonnen plan van Mollie Octavie Petterson!

 

  

Rorschach

Gister was ik met mijn lief in het Dolhuys in Haarlem, het 'museum van de geest'. En zoals alle vorige keren was het weer wonderlijk om daar rond te lopen.
Wat ik er zo leuk aan vind is dat het museum zo'n goeie balans heeft tussen een soort educatieve functie en kunst. Ze blinken uit in het gebruik van muurteksten en het gebruik van mooie details.

De eerste twee foto's hieronder maakte ik niet gister, maar al een tijd geleden. Het is het kleine wachtershuisje wat ze hadden omgetoverd tot wat mij een perfect leeskamertje leek. Met zo'n degelijke ouderwetse stoel, een kacheltje in je rug en een tafeltje voor je cappuccino.
Die zou ik dan bestellen in het museumcafé, want daar hebben ze echt goeie koffie. En de heerlijke wortel- en appeltaart. Je kunt ook naar het museumcafé gaan als je het museum niet bezoekt. Het ligt prachtig aan de singel en het park en de mooiste plekken in het café vind je in de serre. 

Het gedicht op het plafond en de muur in het wachthuisje is van Ingmar Heytze. Het heet 'Rorschach'. Dat is grappig, want in het museum kun je de Rorschach-test doen. Dat is een test die bijna 100 jaar geleden is ontwikkeld door de psycholoog Rorschach. De test is gebaseerd op de menselijke neiging interpretaties en gevoelens te projecteren op inktvlekken. Uit die interpretaties probeerde hij dan bepaalde diepe karaktertrekken en impulsen van de patiënt te begrijpen. 

Rorschach

Ik zwoer dat ik je niet zou schrijven. 

Toen ik aan een brief begon,

een zware, zwarte brief om 's nachts

te posten in een regenbui,

liep alles uit tot inktpatronen.

Lange zinnen dreven samen

tot een donkerblauwe brij.

Woorden vielen uit elkaar.

Letters gingen kopje-onder

en verdronken in de kantlijn.

Vlekken stolden tot jouw ogen.

Later kwam je mond omhoog 

uit het papier en zei: je moeite

is ontroerend, maar je doet

altijd zo moeilijk, kijk, 

de liefde is van brandhout

en een inktvlek is een inktvlek

en voorgoed voorbij.

Ja, je zou mij met een gerust hart een paar uur kunnen achterlaten in dat wachtershuisje met een van de bundels van Ingmar Heytze. En als je me dan weer op komt halen drinken we een samen een glas wijn in het museumcafé en  zal ik één van de gedichten uit mijn hoofd voor je declameren! Deal?