Als een meermin in de wolken

klik op de afbeelding om de video te bekijken

Je kon het al zien in mijn journal-agenda-tekeningen: deze zomer zwom ik meer dan ooit. Echt DÉ ontdekking van deze zomer! Ontstaan vanuit een wens: me avontuurlijker, actiever, bewuster, vrijer te voelen.

Het antwoord lag letterlijk voor de deur; ik woon aan het water - als ik de straat oversteek en het dijkje over klim sta ik aan de rand van de jachthaven. Al 30 jaar, en nog nooit had ik de jachthaven als mijn 'zwembad' gebruikt. Tot nu.

Mijn zomerse zwemavontuur inspireerde me om "Als een meermin in de wolken" te maken. 

Gewoon nóg een week met zomertje spelen!

Heerlijk, ik ga gewoon nog een week volop zomertje spelen.

Zo werd een bezoekje aan de tandarts vandaag een dagje uit. In plaats van met de auto ging ik samen met Henk op de fiets. We fietsten eerst door de Streek en van Lutjebroek naar Bovenkarspel door de polder over het Weelen-pad. We maakten er meteen een familiebezoek van en lunchten bij mijn ouders in de tuin. 

Op de terugweg namen we de Westfriese Omringdijk langs het IJsselmeer.

Toen we bezweet thuis kwamen, ruilden we onze fietskleren om voor badpak en zwembroek en doken we bij de Haai het IJsselmeer in.

Koken deed ik vanavond niet binnen, maar op het campingstel in de tuin. 

En na het eten zat ik met een koffie op de dijk voor het huis. De zon kleurde het Oostereiland oranje. De laatste bootjes met mensen die vandaag ook volop zomertje speelden, kwamen binnenvaren.

 

Vorige week speelde ik 's morgens vroeg zomertje door om 7 uur 's morgens met Henk mee naar zijn werk te fietsen en dan een rondje Blokker-Wijdenes-Schellinkhout te doen. Door de ochtendnevel heen zag ik de zon opkomen.

En afgelopen weekend hadden we nog een echt na-zomer-festival bij Volt aan het water: Vestivolt! Leuke muziek op een unieke plek. 's Avonds met kampvuurtjes erbij tegen de september-avond-koelte.

(deze foto is van Arwin Rood via FB)

Oh wat hou ik van dit soort dagen in september. De nazomer is nóg een keer zo fijn als de echte zomer!

25 jaar getrouwd

We speelden een beetje vals. Want het was al 25 jaar en 316 dagen toen we het met een etentje voor de Schramaatjes vierden. En 25 jaar en 318 dagen voor de Bregmannetjes.
Wat maakt het uit, het was een mooie avond die vrijdag, en een heerlijke ochtend die zondag daarna.
Vijfentwintig jaar en driehonderdnogwat dagen getrouwd, da's rijkdom, mooi om even bij stil te staan...

 

 

 

Zakynthos - 5

Hoewel alweer 3 weken thuis na Zakynthos, en intussen een week gekampeerd en gewandeld in de Vulkan-Eifel én een aantal dagen gekampeerd op Harskamperdennen, is mijn hart nog steeds op het Griekse eiland...

Klik op de afbeelding om het filmpje te starten

Zakynthos - 4

Dat we met een bootje op excursie gingen naar Naviagio Beach, de baai waar in de jaren '80 een smokkelschip strandde.
Dat het daar één groot toeristisch circus was: krioelende mensen rondom het wrak, toeterende bootjes voor de kust, stank van dieselmotoren, mannen die selfies maken op het wrak, vrouwen die selfies met duckfaces makenop het strand...  
Dat we tóch dachten: onvergetelijk en absoluut een aanrader als je op Zakynthos bent!
Dat we van een afstandje ontzettend pret hebben gehad om deze heksenketel. 
Dat we door al die drukte heen konden kijken en vooral de pracht van de plek konden zien. 

Dat we op de terugweg zwommen we bij en in de Blue Caves, die zo genoemd worden om door het blauwe schijnsel dat het water op de wanden geeft. 
Dat we stil waren van verwondering toen we in die grot te zwommen en zagen dat de zon onder water naar binnen scheen.  

 
Dat we meteen wisten dat we in het goeie bootje zaten toen de zeer toepasselijk relaxte reggae-muziek van Gregory Isaacs uit de boxen klonk. 
Dat we een 'speciale prijs' betaalden: twee-en-half uur onderweg voor slechts € 8,00!
Dat we, eenmaal terug aan land, een heerlijk lunch aten aan de waterkant in Agios Nikolaos.

Dat we aan het eind van de middag met de auto naar de kliffen bóven Navagio Beach reden en zagen dat de rust daar inmiddels weergekeerd was. 
Dat de dag ons op een aangename manier heel erg deed denken aan de prachtige dag vorig jaar rond die tijd bij de Cliffs of Moher in Ierland, waar we ook 's morgens vaarden en 's middags op de kliffen bovenop liepen.

 

Nou ja, dat dus.....

 

Nog een filmpje? Klik op de afbeelding om de video te starten

Zakynthos - 3

Athina's restaurant ziet er uit alsof het ooit een tankstation annex garagebedrijfje is geweest. Dat zou ook helemaal niet vreemd zijn, het licht op een kruising waar veel (toeristen)-verkeer langskomt.
Als het al ooit een benzinepomp is geweest, hebben ze dat mooi weten om te toveren. Bij toeval kwamen we op het terras bij Athina terecht, en zo als het vaak met toeval gaat: het was een van de beste dingen tijdens onze week op Zakythos.

 
Athina maakt namelijk het lekkerste knoflookbrood ooit gegeten. Lekker veel knoflook, precies genoeg olijfolie en precies knapperig genoeg. Hemels met tzatziki en Griekse salade erbij! En je proeft de liefde en aandacht waarmee het gemaakt is.

Athina lijkt het restaurantje alleen te runnen. In het weekend heeft ze hulp van haar dochter van een jaar of 18. En haar man is er ook, maar vooral om het terras in de gaten te houden vanachter zijn glas limonade en zijn asbak. De man heeft trouwens een legendarisch lage krakende stem, zo een waarTom Waits nog een puntje aan kan zuigen. 

De tafels en stoeltjes op het terras zij gammel en oncomfortabel, de papieren kleedjes op tafel een beetje smoezelig, en toch zijn we hier meerdere keren terug gekomen. Athina herkende ons dan en gaf nog wat lekkers extra "no pay" bij ons eten. Iedereen krijgt trouwens een toetje van het huis: een schaaltje met watermeloen of kersen. 
We aten ook een keer in een restaurant waar we matig gegeten hadden en geen toetje meer wilde bestellen. Vervolgens kwam de serveerster tóch met een toetje "van het huis" en daarna nog met twee glazen witte wijn "van het huis"". Op een onaangename manier. De rekening was vervolgens vaag in het Grieks en maar liefst dik twee keer zo hoog als de rekening bij Athina...

Nog iets wat Athina's terras zo fijn maakte: zie je die grote ijs-vriezer vooraan op het terras op de foto hieronder? Die maakt een zacht brommend geluid wat precies doet denken aan het geluid van een poes die ligt te spinnen. 
Hemels eten, een fijne plek in de schaduw en het geruststellende geluid van een spinnende poes. Wat wil een mens nog meer!

kijk, je ziet Athina nog net staan achter de stam van de wijnrank!

 
Mocht je dit lezen en naar Zakynthos gaan, hier vind je Athina's restaurant: in het plaatsje Anafonitria op de kruising die in westelijke richting naar Anafonitria/Shipwreck Beach/Porto Vromi gaat, in zuidelijke richting naar Maries en in oostelijke richting naar Orthonies.