Als een meermin in de wolken

klik op de afbeelding om de video te bekijken

Je kon het al zien in mijn journal-agenda-tekeningen: deze zomer zwom ik meer dan ooit. Echt DÉ ontdekking van deze zomer! Ontstaan vanuit een wens: me avontuurlijker, actiever, bewuster, vrijer te voelen.

Het antwoord lag letterlijk voor de deur; ik woon aan het water - als ik de straat oversteek en het dijkje over klim sta ik aan de rand van de jachthaven. Al 30 jaar, en nog nooit had ik de jachthaven als mijn 'zwembad' gebruikt. Tot nu.

Mijn zomerse zwemavontuur inspireerde me om "Als een meermin in de wolken" te maken. 

art journal week 4

En dit: 

...en toen begon het te dooien:

klik op de afbeelding voor de video

  

Krakend ijs

Deze winterse dagen brengen bijzondere geluiden met zich mee. Vannacht in bed hoorde ik steeds ganzen. Nou gebeurt het vaak dat er groepen ganzen overvliegen, maar deze ganzen leken niet óver te vliegen. Ze leken ergens te zitten. De wind was oost, dus het kan zijn dat ze op het buitendijkse land bij Schellinkhout zaten. Maar dan nog, waarom maakten ze zoveel geluid? Ik had het nog nooit eerder gehoord. In mijn dromerige toestand waren ze druk in gesprek: "Zullen we al vertrekken of niet, ik heb het hartstikke koud, ik wil naar het zuiden! Ja maar het is nu veel te donker om te vertrekken. Maar we vertrekken toch wel vaker in het donker? Hou nou maar je mond, we vertrekken pas morgenochtend als het licht wordt. Ik vind het hier voor vannacht nog prima in het weiland."

Pas vanmorgen snapte ik waarom ze nog niet vertrokken waren: ze wilden de spectaculaire zonsopkomst van deze ochtend nog mee maken. Toen ik rond een uur of 8 op het Oostereiland liep maakte ik deze prachtige foto's. Vuurwerk boven een bevroren haven.

Een paar uur daarvoor was ik wakker geworden van het geluid van de vissersboot van de buurjongens die vertrok. Meestal slaap ik daarna direct weer in. Maar vanmorgen klonk het geluid anders. De HN 20 was vanmorgen niet alleen een vissersboot, maar ook een ijsbreker. Onder luid gekraak vaarde de boot de haven uit. Kijk, op onderstaande foto zie je het spoor dat de boot achterliet in het open water verdwijnen bij de vuurtoren. Het enige wat ik nu nog hoorde, was het zachte getinkel van losse ijsstukjes op het deinende water. En natuurlijk de ganzen, die uiteindelijk toch besloten te vertrekken.

En hoewel het maar licht vroor vandaag, was het spoor dat de boot in de binnenhaven bij mij voor het huis achter had gelaten, halverwege de dag toch weer met een heel vliesje ijs bedekt! 

Op dit soort dagen kan je foto's blíjven maken. Toen Henk om 5 uur van zijn werk kwam, fietste hij nog even naar het andere eind van de straat. Daar ging boven het Hoornse Hop de zon met evenveel spektakel onder, als hij negen uur eerder in het oosten was opgekomen....

herfst-aarbei

 Ik vind m'n aardbeienplant nu nog mooier als in de zomer.
De rooie herfstbladeren knallen er uit!

(oké, oké, die aardbeien eraan zijn natuurlijk nep. Ja, dat heb je goed gezien...)

Gewoon nóg een week met zomertje spelen!

Heerlijk, ik ga gewoon nog een week volop zomertje spelen.

Zo werd een bezoekje aan de tandarts vandaag een dagje uit. In plaats van met de auto ging ik samen met Henk op de fiets. We fietsten eerst door de Streek en van Lutjebroek naar Bovenkarspel door de polder over het Weelen-pad. We maakten er meteen een familiebezoek van en lunchten bij mijn ouders in de tuin. 

Op de terugweg namen we de Westfriese Omringdijk langs het IJsselmeer.

Toen we bezweet thuis kwamen, ruilden we onze fietskleren om voor badpak en zwembroek en doken we bij de Haai het IJsselmeer in.

Koken deed ik vanavond niet binnen, maar op het campingstel in de tuin. 

En na het eten zat ik met een koffie op de dijk voor het huis. De zon kleurde het Oostereiland oranje. De laatste bootjes met mensen die vandaag ook volop zomertje speelden, kwamen binnenvaren.

 

Vorige week speelde ik 's morgens vroeg zomertje door om 7 uur 's morgens met Henk mee naar zijn werk te fietsen en dan een rondje Blokker-Wijdenes-Schellinkhout te doen. Door de ochtendnevel heen zag ik de zon opkomen.

En afgelopen weekend hadden we nog een echt na-zomer-festival bij Volt aan het water: Vestivolt! Leuke muziek op een unieke plek. 's Avonds met kampvuurtjes erbij tegen de september-avond-koelte.

(deze foto is van Arwin Rood via FB)

Oh wat hou ik van dit soort dagen in september. De nazomer is nóg een keer zo fijn als de echte zomer!

25 jaar getrouwd

We speelden een beetje vals. Want het was al 25 jaar en 316 dagen toen we het met een etentje voor de Schramaatjes vierden. En 25 jaar en 318 dagen voor de Bregmannetjes.
Wat maakt het uit, het was een mooie avond die vrijdag, en een heerlijke ochtend die zondag daarna.
Vijfentwintig jaar en driehonderdnogwat dagen getrouwd, da's rijkdom, mooi om even bij stil te staan...

 

 

 

Mijn stokroos bloeit!

Vorig jaar heb ik 'm van zaadje tot klein plantje gekweekt, aan het einde van de zomer plantte ik 'm in de volle grond naast de voordeur en vandaag bloeit ie: mijn stokroos! In zacht lichtgeel met een zweem zalm erdoor. Is ie niet prachtig?!

Er groeit kunst in mijn tuin!

Deze tulp groeit in mijn eigen tuin! Door het warme weer van de afgelopen dagen waren ze wat slap gaan hangen, ik heb ze vanmorgen geplukt en in een vaas gezet. 
Ik ben gek op tulpen. En deze rafelige slordige, donkerpaarse tulp vind ik écht kunst. Kunst van de natuur.

Van het weekend had ik het met mijn vader over tulpen. Het gesprek kwam op mijn opa. Hij was tuinbouwer in Hem. Maar zijn grote liefde was de tulp. Dus had hij ook altijd een stuk land waar hij tulpen op verbouwde. En waar hij ook mee experimenteerde. Gedoe met stuifmeel van de ene tulp op de stamper van een andere soort. Zo heeft hij zelf een nieuwe soort ontwikkeld. Een witte tulp.

In de tijd dat dit speelde had je een voetballer die bij Volendam de sterren van de hemel speelde. Dick Tol heette hij. Dick Tol had een witte kop met haar en zijn bijnaam was 'De Knoest'. Mijn opa wilde zijn tulp graag De Knoest noemen. 

Dus ging hij op bezoek bij Dick Tol om te vragen of hij zijn tulp 'De Knoest' mocht noemen. Maar Dick Tol was niet echt blij met de naam De Knoest. Hij zag het meer als een scheldnaam dan als een

geuzennaam. Dus hij stelde voor om de tulp dan gewoon Dick Tol te noemen. Mijn opa heeft die naam toen aangevraagd bij de commissie die over dat soort zaken ging. Helaas, er was al een tulp die 'Duc van Tol' heette. Dat leek te veel op Dick Tol. Dus het feest ging niet door. De tulp wel, die kreeg uiteindelijk een andere naam, we gaan nog even uitzoeken welke dat was.

Dat opa's liefde bij zijn tulpen lag, blijkt uit de enveloppen en het postpapier die hij voor zijn bedrijf gebruikte. Daar stond niet op "J. Bregman Tuinbouwbedrijf" maar "J. Bregman Bloemenkwekerij". Een envelop uit die tijd, daar ga ik ook nog achteraan. Want ik ben benieuwd hoe die er uit zag, mijn vader vertelde dat opa in  de letter J een stylistische tulp had verwerkt als logo.

Ik was al gek op tulpen, maar door dit verhaal nog meer. In mijn tuin staat ook een wittige tulp. Vast niet zo wit als 'de knoest' van mijn opa, maar toch.
Ik ga er een experiment mee doen. Ik doe straks wat van de stuifmeel van de paarse rafeltulp op de stamper van de witte. Kijken of er een zaadbol wordt ontwikkeld. Net als opa deed...

 

Raar begin

Ik weet niet wat het is dit jaar. Anders vind ik in de dagen na 1 januari altijd heerlijk om alle kerstspullen weer op te ruimen. En nu? Ik kan er geen afscheid van nemen. Raar begin van het jaar zo. Dat belooft wat!

Ik heb vandaag de kerstboom leeggehaald, met het idee om 'm vanmiddag naar de kerstboomverbranding in het park te brengen. Maar toen ik 'm in de tuin zette vond ik het zo zonde om 'm al weg te doen. Dus ik laat ik 'm nog een tijdje in de tuin staan. Op de een of andere manier vind ik dat ook een soort eerbetoon aan de boom. Ehm, ja. Want potverdomme, wat was het een mooie boom dit jaar. En hij ziet er nog steeds zo mooi uit, ook zonder versiering en lichtjes er in. 

En dan de lichtjes... die kan ik zomaar ook niet in de doos krijgen. Ik laat ze nog een tijdje beneden, in de boekenkast! Mmmm heerlijk!