daily drawing diary # week 4, 5 en 6

Het verhaal van Guus(je)

Nieuw mini-boekje over Guus(je) de gans. Guus bivakkeerde deze zomer ongeveer 6 weken in de haven 

bij ons voor het huis, en dat ging niet onopgemerkt voorbij!

Hierboven een filmpje, hieronder de bladzijden per stuk.

daily drawing diary # week 39

art journal week 22

 

de steiger voor ons huis waar we zo in het water kunnen springen - de buurkinderen hebben zelfs een trappetje aan de steiger gemaakt zodat je er makkelijk weer uit kunt klimmen!

Op de fiets door de Betuwe

Krakend ijs

Deze winterse dagen brengen bijzondere geluiden met zich mee. Vannacht in bed hoorde ik steeds ganzen. Nou gebeurt het vaak dat er groepen ganzen overvliegen, maar deze ganzen leken niet óver te vliegen. Ze leken ergens te zitten. De wind was oost, dus het kan zijn dat ze op het buitendijkse land bij Schellinkhout zaten. Maar dan nog, waarom maakten ze zoveel geluid? Ik had het nog nooit eerder gehoord. In mijn dromerige toestand waren ze druk in gesprek: "Zullen we al vertrekken of niet, ik heb het hartstikke koud, ik wil naar het zuiden! Ja maar het is nu veel te donker om te vertrekken. Maar we vertrekken toch wel vaker in het donker? Hou nou maar je mond, we vertrekken pas morgenochtend als het licht wordt. Ik vind het hier voor vannacht nog prima in het weiland."

Pas vanmorgen snapte ik waarom ze nog niet vertrokken waren: ze wilden de spectaculaire zonsopkomst van deze ochtend nog mee maken. Toen ik rond een uur of 8 op het Oostereiland liep maakte ik deze prachtige foto's. Vuurwerk boven een bevroren haven.

Een paar uur daarvoor was ik wakker geworden van het geluid van de vissersboot van de buurjongens die vertrok. Meestal slaap ik daarna direct weer in. Maar vanmorgen klonk het geluid anders. De HN 20 was vanmorgen niet alleen een vissersboot, maar ook een ijsbreker. Onder luid gekraak vaarde de boot de haven uit. Kijk, op onderstaande foto zie je het spoor dat de boot achterliet in het open water verdwijnen bij de vuurtoren. Het enige wat ik nu nog hoorde, was het zachte getinkel van losse ijsstukjes op het deinende water. En natuurlijk de ganzen, die uiteindelijk toch besloten te vertrekken.

En hoewel het maar licht vroor vandaag, was het spoor dat de boot in de binnenhaven bij mij voor het huis achter had gelaten, halverwege de dag toch weer met een heel vliesje ijs bedekt! 

Op dit soort dagen kan je foto's blíjven maken. Toen Henk om 5 uur van zijn werk kwam, fietste hij nog even naar het andere eind van de straat. Daar ging boven het Hoornse Hop de zon met evenveel spektakel onder, als hij negen uur eerder in het oosten was opgekomen....