donderdag 6 juli 2017

art journal week 25


Vakantie! Het was heet in Italië. Té heet. Niet alleen naar wat wij in Nederland gewend zijn, ook de Italianen worstelden er mee. In de week dat we er waren werd in verschillende steden 'code rood' uitgeroepen, onder andere in Bologna. Té heet, te weinig water waardoor bewoners werden gemaand spaarzaam met water te zijn. Té droog, al weken, waardoor de landbouw grote schade dreigt op te lopen. 

Gelukkig hadden we een heerlijk huis gehuurd, met een terras waar de hele ochtend, én vanaf het eind van de middag weer schaduw was, waar de ramen 's nachts tegen elkaar open konden worden gezet voor een kléin beetje verkoeling.
We hadden een spiksplinternieuwe Fiat 500 met fantastische airco.
We deden rustig aan, maakten 's middags tochtjes met de auto op zoek naar Italiaanse ijstentjes. Oh, dat Italiaanse ijs!!! Goddelijk!
We vonden een plek waar genoeg water in een riviertje stond om even te zwemmen, wat heerlijk was, ondanks dat het water bijna lauw was.
In Bologna begaven we ons van schaduwplek naar schaduwplek (wat niet moeilijk was met al die arcades en nauwe straatjes).
In Ravenna waren we veel ín kerken waar het zowiezo altijd koel is. 

Maar dan nog, de hitte drukte letterlijk een stempel op de week. Mijn lijf is er niet op berekend. Ik had aan het eind van de dag dikke voeten. En dat de ramen 's nachts open stonden had weer tot gevolg dat ik lekgestoken werd door de muggen, 'jeukbonken' die overdag in de warmte nog extra gingen jeuken....
Het was desondanks een fijne week, maar ik was blij dat we na de hitte weer naar ons koelere landje terug vlogen! 

Het voelt een beetje raar of ondankbaar om van een vakantie waar je naar uitgekeken hebt te zeggen dat het niet helemaal mee viel... Maar we hebben de afgelopen drie jaar zúlke prachtige vakanties gehad (in Oostenrijk en Ierland en op Zakynthos) dat het ook niet heel gek is dat het dan weer eens wat minder is. We hebben in deze week ook veel herinneringen opgehaald aan die eerdere vakanties en dan besef je ook hoe heerlijk we het toen hebben getroffen. Dat besef was dan weer heel mooi! 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen