dinsdag 10 december 2019

daily drawing diary # week 49

Ja, daar is week 49 al! Met surprises, kadootjes en schoonmaken en klussen in de Pieterseliesteeg, waar Thomas en Evelien binnenkort gaan wonen. En met een heerlijke goeie film: Knives Out.


Oh ja, en er kwam een prachtige short-movie uit als clip bij de nieuwe single van Harry Styles: Adore You.
Een Wes Anderson-achtige mini-film, ik ben er echt weg van. Zó mooi gemaakt! Ik zet 'm hier onder,
ik hoop dat jij er net zo van geniet:


Tip: klik op "volledig scherm" voor een mooiere weergave! 


woensdag 4 december 2019

Herman de Vries in het Stedelijk Museum Alkmaar

Deze tentoonstelling is al lang afgelopen. Dus in die zin heb je niks aan dit bericht.
Maar misschien wel als inspiratiebron: zo kan je een flyer van een tentoonstelling met je eigen aantekeningen erop geschreven omtoveren tot een uniek dagboek-document!




daily drawing diary # week 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46, 47 en 48

Nee, dit geloof je niet - eerst al 7 weken in één keer omdat ik achterliep... Nu zelfs 9 weken in één. Tijd vliegt. En om eerlijk te zijn vergeet ik dit blog ook vaak. Ik plaats elke week mijn tekening op mijn Instagram-account. En hier vergeet ik het gewoon. Wil je dus mijn journal gewoon elke week inkijken, kun je me beter volgen op mijn Instagram: @karinschrama
Of gewoon ééns in de 7 of 9 weken hier kijken. Tja, het is niet anders!










vrijdag 4 oktober 2019

daily drawing diary # week 33, 34, 35, 36, 37,38 en 39

Huh.... Zijn we ineens 7 weken verder??? Heb ik zo lang in de vakantie-modus gestaan? 
Blijkbaar dus. Nou ja, zo gaat dat hè... Hier dan de bladzijden uit mijn journal van de afgelopen ZEVEN weken. 









woensdag 11 september 2019

Het verhaal van Guus(je)


Nieuw mini-boekje over Guus(je) de gans. Guus bivakkeerde deze zomer ongeveer 6 weken in de haven 
bij ons voor het huis, en dat ging niet onopgemerkt voorbij!
Hierboven een filmpje, hieronder de bladzijden per stuk.









woensdag 14 augustus 2019

Aangespoeld na de storm afgelopen weekend

Er spoelde een zeemeermin aan na de storm afgelopen weekend. Gewoon voor het huis op straat!
Ik heb haar een plekje gegeven op de kast...

  

daily drawing diary # week 28, 29, 30, 31 en 32






Weer terug van een heerlijke vakantie! Oostenrijk en Duitsland lieten zich van hun mooiste kant zien. Maar ook altijd fijn om weer thuis te komen!


maandag 8 juli 2019

daily drawing diary # week 26 en 27





Op 30 juni had Henk zijn laatste werkdag bij justitie. Hij stopt vervroegd met werken en daarom mochten we van zijn baas 3 dagen naar Texel voor de cursus Pensioen in Zicht. We gingen er een beetje lacherig naar toe, maar het waren 3 mooie waardevolle dagen.

Bovendien was de locatie perfect: vlak bij het strand. Dus wisselde ik de Hoornse haven voor 2 ochtenden voor de zee om te zwemmen! Zwemmen in de zee is wel even wat anders als in de haven. Zwemmen lukt eigenlijk niet echt met die hoge golven. Het is meer springen en drijven tussen de golven door. Whaaahhh!!! ... Toch geef ik de voorkeur aan de haven met z´n rustige stille water. 



Samen met mijn ouders vierden we hun 55-jarig huwelijksjubileum. Ik maakte een mini-verrassing voor ze: --> een sprookje in een lucifersdoosje. 






vrijdag 21 juni 2019

Midzomer 2019



De wekker op 04.15 uur. Het is midzomer vandaag. Het stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om een keer de zonsopkomst op midzomer te zien bij Woodhenge in Vatrop op Wieringen. 
Het is al best licht. Maar een enkeling op straat. Een paar auto's op de A7. Wat is het mooi. De wereld gehuld in een zachte nevel in grijzig-lila kleuren. Het is niet 100% helder. Paolo Nutini op de radio.
Vatrop - hazen op de weg. Grote hazen. Bij Woodhenge nog vier andere mensen. Geen idee wat ik moest verwachten. Drommen mensen? Niemand? Het blijft bij ons vijven. Fijn. Grote drukte zou een afknapper zijn geweest. Zonsopkomst staat voor 05.14 uur. De vijf minuten ervóór prachtig roze oplichtende schapenwolken. Er lijkt een lage grondbewolking te hangen. Komt ie daar doorheen? Volgens de jongen die aan de overkant woont wel. Hij kan het weten. We praten zachtjes wat, de andere drie zijn speciaal voor dit moment uit Spaarnewoude gekomen. Maar we zijn vooral samen stil in verwondering.
05.16 uur: de zon! De eerste twee minuten zijn opgesnoept door de grondbewolking, maar daar is ie dan - paarsoranje, knaloranje; de zon op deze ochtend van midzomer 2019. Net niet door alle vijf de gaten te zien, maar dat doet niet af aan de magie van het moment.
Vlak boven de grondbewolking hangt nog een lang gerekte wolk, waardoor de zon in tweeën wordt gedeeld. Misschien nog wel mooier zo als dat het helemaal helder zou zijn. Een vissersboot vaart dwars door het schijnsel van de zon in het water.

Tegen half zes vertrek ik weer. De zon is dan al te scherp om er recht in te kijken. De eerste hond wordt uitgelaten en ook hier een krantenbezorger. Terug op de A7 is het drukker geworden, vooral busjes met werklui. De zon is achter de bewolking verdwenen, pas na Medemblik laat ie zich weer zien. Het licht fragmentarisch opgedeeld door de wieken van de windmolens. 
Thuis trek ik mijn badpak aan. Het is ongeveer 06.20 uur als ik het water in glij. Een uur na zonsopkomst. De zon  staat nét nog niet hoog genoeg om me in de schijnwerper te zetten. 

Wat ook mooi was: toen ik wegging stak de man uit Spaarnewoude zijn hand naar me uit. Allemaal schudden we elkaar de hand. We weten bijna niks van elkaar, behalve dat we deze midzomerochtend samen de zon hebben zien opkomen. Een magisch moment. En dat schept een band. Pas nu ik dit opschrijf besef ik hoe ontroerend en verbindend dat gebaar was....