maandag 15 mei 2017

Art journal 'bevrijdingsboek'

 https://vimeo.com/217477340
klik op de afbeelding om de video te starten

Ik merkte dat ik nog heel wat beperkende gedachten in mijn hoofd heb over wat ik maak. In het begin van dit jaar was ik vol goeie moed en overtuiging om aan mijn boek te beginnen. En hoewel er heel wat denkwerk over 'hoe dan' gepasseerd is de afgelopen maanden, en dat zeker nodig en nuttig was, merk ik dat ik vooral nog steeds aan het uitstellen ben. Met dit boekje heb ik in ieder geval wat beperkende gedachten erkend en een plek gegeven. 

En bij deze bevrijd ik me dan ook meteen van het idee dat ik maar aan het uitstellen ben en nog niks gedaan heb. Ik ben in feite gewoon steeds voor-werk aan het doen met het maken van andere kleine boekjes, kijk maar hier en hier en hier en hier. Misschien ben ik wel een schrijver van kleine boekjes. Ik hik aan tegen het idee van een GROOT boek, terwijl ik zoveel lol heb in het maken van die kleine boekjes...








De basis voor dit boekje was een reclamefolder van een schoenenmerk dat ik uit de winkel mee nam. Pas tijdens het maken van dit boekje bedacht ik dat ik de afbeeldingen van de schoenen in het concept mee kon nemen, en zo ontstonden het idee van de 'stoute schoenen' en de 'schrijvers-schoenen'.

art journal week 19


Een week met het begin van vakantie-kriebels: we hebben een vlucht geboekt naar Bologna volgende maand! Nu op zoek naar een mooie plek om een week te logeren! We willen niet midden in de stad verblijven, maar een kilometer of 20,30 daarbuiten, op het platte land. 

Ik maakte een boekje over bevrijding. In dit geval voor mij bevrijding van mijn beperkende gedachten! Je kunt het hier bekijken. 

dinsdag 9 mei 2017

art journal week 18


Wat is Alkmaar toch een heerlijk stadje. Buiten de winkelstraat om bruist het van de kleine winkeltjes en boetiekjes. De heerlijkste koffie en lekkerste taart op een prachtige plek eet je bij Kowalski

Een 'geheim' adresje voor altijd verrassende vaste planten en tijdelijk goed voor je tuin voor spotprijsjes? Gewoon bij een particulier in Grosthuizen. Op nummer 111. Niet verder vertellen hoor!

Op een onverwachte zonnige heerlijke zaterdagmiddag trouwden buren uit de straat op de driemaster 'Abel Tasman'. Zó leuk dat we er bij mochten zijn. Je zult op je 67e nog eens trouwen, vol overtuiging, hoe romantisch is dat! We hadden een heerlijke middag op de boot.   

vrijdag 5 mei 2017

art journal week 17


Zo'n leuke film gezien: Hotel de grote L. Ik had vorig jaar al het gelijknamige boek van Sjoerd Kuyper gelezen. Tijdens het lezen vorm je je een beeld van het verhaal in je hoofd. Ik weet niet meer precies hoe ik het hotel gedacht had, maar toen ik het hotel in de film zag herkende ik direct: JA! Dat is precies het hotel!! Zo fijn, met Abbey Hoes en Frank Lammers en een mooie hoofdrol voor Julian Ras. Hier kun je de trailer bekijken! 

En een prachtig nieuw boek: "Oomen stroomt over" van Francine Oomen. Een heel inspirerend en herkenbaar boek over de overgang. Geen theoretisch boek, maar een prachtig visueel avontuur over hoe het is om in de overgang te zijn. Op de website van Francine kun je stukjes van het boek  bekijken! 

Ik volg 7 proeflessen bij een nieuwe yoga-studio in Hoorn. Op een prachtige locatie in het oudste deel van de stad. Na de zomer stap ik ik over naar deze fijne studio! 

En in het weekend ging ik op bezoek bij Lou Niestadt, bij haar prachtige woonplek aan de Vinkeveense Plassen. Ik maakte een "Ode aan de Wild & Free Society" voor haar. Benieuwd hoe dat eruit ziet? Ik heb er een klein filmpje van gemaakt, kijk maar: 

klik op de afbeelding om de video te starten

art journal week 16


dinsdag 18 april 2017

art journal week 15


En zo waren we weer een weekje met z'n vieren! Even waren we bang dat we met z'n allen Pingu moesten begraven, ze was zó ziek. Eerdere ervaringen met zieke parkietjes is dat ze het niet redden. Pingu was twee dagen lang heel ziek. Ze had rare toevallen, at niet, dronk niet, sliep alleen maar en leek meer stervend dan levend. Maar.... intussen vliegt en fluit ze er weer op los en is ze weer helemaal de oude. Ik ben zo blij!!


Dan onze appelboom, twee jaar lang gaf ie geen appels. Ook staat ie er zomers niet echt florissant bij. Tot onze grote verbazing zit ie nu vól met bloesem. Zo mooi! Het belooft een goed appeljaar te worden! 

En mijn vader werd 75 jaar zaterdag! We zijn met z´n allen op stap geweest om dat te vieren. Een rondje WestFriesland: Hoorn-Medemblik-Enkhuizen, het Zuiderzee Museum en als afsluiting een diner aan de haven in Enkhuizen.
Hij en mij moeder kregen van ons een mini-cruise cadeau. Daar maakte ik onderstaand boekje voor:
https://vimeo.com/213718262
klik op de afbeelding voor de video


maandag 10 april 2017

art journal week 14


Ik schreef er in mijn vorige bericht al over - we vierden het voorjaar met een fietstocht door de Betuwe. 
Het voorjaar brengt elke keer weer 'rituelen' met zich mee: 
- De cruiseschepen die de haven van Hoorn bezoeken.
- De jachthaven voor mijn huis die weer vol komt te liggen met zeilbootjes. In de winter liggen ze op de kant, eind
   maart/begin april worden ze het water ingetakeld en door een klein sloepje naar hun ligplaatsen in de haven
   gevaren. 

- De eerste keer buiten eten! Zaterdag 8 april was het zover.

Vrijdag werden we opgeschrikt door een aanslag in Stockholm. Eva was juist onderweg naar Stockholm voor bezoek aan vrienden en een sollicitatiegesprek. Godzijdank had haar vliegtuig vertraging, miste ze de aansluiting van de trein naar het centrum en was ze zo niet op de plek des onheils. De aanslag was pal naast het hoofdkantoor van H&M. Ze had daar, als haar vliegtuig gewoon op tijd was geweest, om 15.00 uur afgesproken. Gelukkig had ze een engeltje op haar schouders...! 

Zondag een indrukwekkend concert bezocht van Cappella Amsterdam in Muziekgebouw aan het IJ. Ze zongen de 'Kanon Pokajanen' van de Estlandse componist Arvo Pärt. Prachtig!

Op de fiets door de Betuwe


We fietsten voor de Betuwe op maandag 3 & dinsdag 4 april. Het begon koud: 7 graden stond er op het temperatuur-bord onderweg. Even wilde ik dat ik handschoenen meegenomen had... Maar hoe langer we fietsten, hoe zonniger en warmer het werd. En zo eindigde ik dinsdagmiddag zelfs in mijn korte fietsbroek.




vrijdag 31 maart 2017

Franse chansons



https://vimeo.com/210601784
klik op de afbeelding voor de video

Het kwam eigenlijk door de film Moonrise Kingdom die ik vorig weekend bekeek. Wat is dat een heerlijke film! Met stip op nummer 1 in mijn favorieten-lijstje. Suzy heeft in de film haar eigen draagbare platenspeler en ze draait Franse muziek. Ineens verlangde ik zo naar al die luchtige Franse chansons. En met mij Mollie ook.
Dus kreeg ze haar eigen platenspelertje en een platenkoffer vol met Franse chansoniers als Michel Fugain, Julien Clerc & Gerard Lenorman.  


En de eerstvolgende keer dat Mollie naar een kringloopwinkel gaat, gaat ze natuurlijk op zoek naar de single Le Temps de l'amour van Francoise Hardy, het nummer waarop Suzy en Sam Shakusky in de film dansen aan het strand!! Die past er nog wel bij in haar platenkoffer.

art journal week 12


Ik loop een beetje achter! We zitten alweer tegen het einde van week 13 aan, dus hop hop hop, hier is alsnog week 12! 

Met een fantastische film-concertregistratie van de Matthäus Passion. In het najaar had ik al de 'making of' van Reinbert de Leeuws passie gezien, en nu dus het hele concert. Helemaal dus, 3 uur lang. Zó ontzettend mooi!! En heel bijzonder: samen met de "mannen van m'n leven" gekeken: Henk en mijn vader. Mijn vader die me vorig jaar kennis heeft laten maken met de Matthäus, en dan gelijk twee keer in twee weken tijd: eerst in de Westerkerk in Enkhuizen, en daarna geheel onverwacht in het Concertgebouw in Amsterdam. En nu kon ik hem dus meenemen, naar de luxe luie stoelen van Cinema Oostereiland, de Matthäus Passion op groot doek voor ons neus! 

donderdag 23 maart 2017

wilde bosviooltjes


We wonen hier nu 30 jaar en nog niet eerder heb ik dit gezien: de dijk staat, over het hele stuk waar ons voortuintje ligt (zo'n 10 meter lang), vol met wilde mini-bosviooltjes. Ik weet niet eens of het wilde bosviooltjes zijn, maar zo noem ik ze altijd. Over de hele dijk (zo'n 400 meter lang) is dit het enige stuk waar ze groeien. Je zou denken dat er iemand royaal violen-zaad heeft rondgestrooid...
Hoe dan ook: ik werd er vandaag toch zó ontzettend vrolijk van! Vanuit mijn keukenraam zie ik paarse gloed over het gras. Hoe mooi is dat!
Nu weet ik dat ze maar kort bloeien en dan weer 'ondergronds' gaan tot volgend voorjaar, dus ik ga er extra goed van genieten deze week!!


Dat 30-jarig jubileum in dit huis (holy moly!!) is trouwens vorige maand onopgemerkt gepasseerd... Daar gaan we dit jaar natuurlijk nog wel een 30-jaar-achter-op-'t-zand-feestje om vieren!   


zondag 19 maart 2017

art journal week 11

Dat was een mooie timing: dat de straatlantaarns stuk waren met volle maan. Zo'n mooi schijnsel. Een paar keer 's nachts wakker geworden terwijl de volle maan als een spot door het slaapkamerraam naar binnen scheen.

Jarig geweest! Op een heerlijke lentedag. Over de hei bij Blaricum gestruind, koffie op terras, ijs bij de nieuwe ijssalon. 's Avonds naar de voorstelling van moderne dans-gezelschap Introdans. Vier prachtige dansstukken. Fijn kado van Eva & Thomas. 

Mooie film: One Day - met Anne Hathaway & Jim Sturgess. Zomaar een kijktip van Eva.

art journal week 10


Overdonderend - dat is precies het juiste woord. Wat een fantastische nieuwe show van Wende Snijders: Mens.
We zaten heel knus in een tweepersoons loge met prachtig zicht op het podium.
Sprakeloos, meetrillend op de dreunende beats, overdonderd.
Klik op de link om een kleine indruk te krijgen van de show.

zaterdag 11 maart 2017

Art Journal on the Road Valencia








Ik maakte van de trip naar Valencia een 'Art Journal on the road'. Zó leuk om herinneringen vast te leggen. 
Op de laatste middag van de vakantie werd mijn mobiele telefoon gestolen. Alle foto's die er op stonden weg... Ook die van Valencia. Gelukkig had ik het één en ander ge-appt naar anderen en had Henk ook nog wat foto's op zijn telefoon gemaakt.
Zoals het gezegde luidt 'gelukkig hebben we de foto's nog', zo zeg ik nu 'gelukkig heb ik de tekeningen nog!'


art journal week 9


We hebben zóveel van Valencia gezien. Kílometers gelopen. Door de oude stad, door de wijkjes daar net buiten, van en naar het hotel.
We hebben gefietst, eerst op zondag met een Nederlandse gids. Doe dat ook, zo'n fietstocht als je op stedentrip bent. Ik heb het nu gedaan in Parijs, Barcelona en Valencia, en echt elke keer was het een hoogtepunt van de trip. Je krijgt heel veel leuke inside-informatie van de gids die vaak al jaren lang in de stad woont en die echt andere informatie kan geven als de boekjes of websites die je van te voren hebt bezocht. Je komt langs de toeristische hotspots van de stad én langs de verborgen plekjes.
Dinsdag huurden we zelf een fiets en zijn we naar het strand geweest, naar het bijzondere visserswijk vlak achter de boulevard, door buitenwijken die lopend té ver weg hadden gelegen. We sjeesden de stad door van de ene kant naar de andere kant, van boven naar beneden, achterstevoren, ondersteboven.


Henk was jarig in Valencia, hoe fijn om daar je verjaardag te vieren. 's Middags zorgden we dat we op tijd op het plein waren om het vuurwerk mee te maken om zo de feestvreugde nog wat te verhogen.

vrijdag 3 maart 2017

art journal week 8


't was een week waarin lente, herfst en zomer leken samen te komen. En dat terwijl het winter is. Nou ja zeg...

Maandag en dinsdag was het lente. Voor het eerst weer in de tuin aan het werk geweest. Oude spullen opruimen, bloemen van vorige zomer uit de hortensia's geknipt. Buiten op het bankje koffie gedronken.
De dagen er na leek was het herfst. Met een heuse storm op donderdag. 
En zaterdag belandde ik ineens in zomerse sferen in Valencia. Verrasingskado van Henk, nog voor mijn 50e verjaardag. 

In Valencia was het zo'n 20 graden en heerlijk zonnig. We hebben zelfs in het gras in het park liggen soezen! Winterlaarzen uit en zomersneakers aan! 

Wat een hemelse heerlijkheid! 

maandag 20 februari 2017

art journal week 7


Sinds een paar jaar is het vaste prik: eens in de 2 à 3 maanden knip ik mijn vaders haar. Hij wordt binnenkort 75 maar heeft nog flink wat haar op z'n bol. Alleen bovenop wordt het wat dunner. Ik heb er wel zo leuk een schaar bijgetekend, maar ik doe het op een makkelijkere manier: met de tondeuse. de schaar en de kam komen alleen in actie tijdens het fatsoeneren van zijn borstelige wenkbrauwen! 

Weer een prachtige film gezien, Paterson, van regisseur Jim Jarmusch. Als presentje voor de kijkers heeft de productiemaatschappij klein luciferdoosjes Ohio Bluetip Matches gemaakt. In het begin van de film zijn die lucifers inspiratie voor een gedicht dat Paterson schrijft. Ik hou ontzettend van dit soort films met een 'klein' alledaags verhaal!  

In de tekening van vorige week ben  je de woorden "Mollie's Magazine" al tegen gekomen. Mijn boek over Mollie wordt een serie Magazine's over haar. Daarvoor tekende/aquarel-de/knipte en plakte ik haar kledingkast. Ja, Mollie is gek op jurkjes. 

En dan de lente! Woensdag zaten de terrassen die in de zon lagen vol lente-liefhebbers. Waaronder Judith & ik. Vrijdag in het park zag ik in het water futen en meerkoeten met nestmateriaal zwemmen. De reigers zaten al op hun nesten. Daar verwonder ik me nog steeds over, dat die grote vogels op hun wiebelige lange poten helemaal boven in de bomen nesten bouwen. Met een flinke wind zwiept het heen en weer, en dan mét die lange poten tóch evenwicht houden! Knap hoor. 

Zondag hadden we de tweede bijeenkomst van de "Exceptional Average Writers Society". We schreven over onze innerlijke saboteurs. Die heb ik in het proces tot nu toe al heel wat keren ontmoet! Ik begin ze steeds beter te kennen, wat erg nuttig is trouwens. Pas als je ze kent, kun je met ze samenwerken!Ik schreef er dit rondeel over:

Ik ben toch zo ook goed genoeg? 
Ik hoeft mezelf toch niet persé te bewijzen?
Bovendien heb ik het druk genoeg met al m'n gedoetjes
Ik ben toch zo ook goed genoeg?
Zo sus ik mijn onrust, saboteer ik mezelf
Bagatelliseer ik wat er diep van binnen borrelt
Ik hoef mezelf toch niet persé te bewijzen?
Ik ben toch zo ook goed genoeg?

dinsdag 14 februari 2017

art journal week 6


Zo voelt het in het begin van de week of de lente onderweg is, met gekwetter van vogeltjes vóór de wekker gaat, zo loop je aan het eind van de week in een pak sneeuw in een ijzige oosten-wind. Lang leve het weer in Nederland. Nee, dat bedoel ik niet cynisch, dat meen ik. Je zult in een klimaat leven waar het het hele jaar min of meer hetzelfde is. Ik zou de verwondering van alle seizoenen echt heel erg missen. Het grote verschil tussen juni en januari, en alles wat daar tussen ligt. Ik vind het heerlijk. Elk jaar weer de oprechte verwondering van die 'circle of life'. 

Heel blij met onze nieuwe stoel! 

En die prachtige voorstelling van Diederik van Vleuten. Zij derde, na 'Daar werd wat groots verricht' en 'Buiten Schot'. Wat een verhalenverteller! 

Zondag Irma bewonderd in de moeilijke 'petite messe solonelle'. 



woensdag 8 februari 2017

There's a journey I must go on, and no more delay...

"Zo wil ik worden. Zo ga ik het spelen. Met plezier. En met obstakels onderweg ook. En met vluchtgedrag. En met weer terugkomen tot de kern. Want dat hoort er allemaal bij al schrijver. Denk ik...."

Bovenstaande schreef ik vorige maand. Niet wetende dat dat vluchtgedrag zo'n grote rol zou spelen. Maar ik ben weer terug aan het komen naar de kern!

To blog or not to blog, daar vluchtte ik in. Ik was mezelf helemaal aan het verliezen in het idee van bloggen. Ik zette een heel NIEUW blog in de steigers, niet deze, maar eentje met de naam Mollie Octavie Petterson. In Wordpress. Spiksplinter.
Ik was alleen nog maar bezig het blog in de steígers te zetten en merkte dat het me leeg trok. Ik kreeg er geen energie van, sterker nog, het bezorgde me alleen maar stress. Bovendien leidde het me af van mijn doel: het maken van mijn boek! Dat ik me toch weer zo overtuigd heb laten afleiden, ik sta er zelf van te kijken. Ik dacht echt dat ik pas kon beginnen aan mijn boek als dat nieuwe blog er zou zijn! Ik geloofde dat echt. Over vluchtgedrag gesproken...


Nu ik officieel begonnen ben/probeer te beginnen aan mijn boek, lijkt het wel alsof ik Mollie opnieuw wil/moet uitvinden. Alsof ik van nul af aan moet beginnen. Het maakt me onrustig en onzeker. Terwijl ik haar helemaal niet op nieuw hoéft uit te vinden. Ze is er al, al bijna een jaar, ze zit ín mij en het enige dat ze wil is er uit!
Ik vind het lastig om te schetsen, te proberen, kladjes te maken. Dat proces speelt zich voor het grootste deel in mij hoofd af. En toch heb ik het idee dat ik het pas goed doe als ik eerst schets, probeer, experimenteer. Dat het op die manier móet, dat schrijvers dat zo doen. Maar als ik begin, wil ik meteen 'voor het echie'. Niet te veel schaven aan hoe het er uit komt. Dat deed ik al, waarom heb ik dan nu het idee dat het niet goed genoeg is, dat het anders moet? Zouden andere schrijvers dat ook hebben? Het valt niet mee om 'schrijver te spelen' zo...

zondag 5 februari 2017

art journal week 5


Drie mooie films gezien deze week. Demain tout commence met Omar Sy in de hoofdrol. Het dramatische verhaal van Manchester by the Sea. En de film Jackie. Als je de poster van Jackie ziet, verwacht je een glamorous succesfilm over haar leven. Niets is minder waar. Deze film van de Chileense regisseur Pablo Larrain vertelt het verhaal van de dagen tussen de moord en de begrafenis van haar man John F. Kennedy. Ik kwam zwaar onder de indruk de zaal uit! De film is vanaf 16 februari in NL te zien.

Zwolle is leuk als altijd. Gezellige stad, een van de mooiste boekwinkels van het land én Museum De Fundatie. We gingen niet speciaal voor één van de kunstenaars naar Zwolle, de Fundatie is altijd een mooie plek om een tijdje rond te lopen.  
Werner Tübke

Joseph Klibansky


zondag 29 januari 2017

art journal week 4


Twee prachtige films gezien deze week: het veel besproken Moonlight. Eerder al geëerd met de Golden Globe voor beste drama, en deze week genomineerd voor 8 Oscars. En terecht, wat een indrukwekkende, mooie, lieve, verwarrende, prachtige film!! Mis 'm niet!  En ik zag Lion, genomineerd voor 6 Oscars. Een ongelooflijk, fascinerend waargebeurd verhaal met Dev Patel in de hoofdrol.
Koud ook nog steeds. Op een wandeling door het park vond ik dit dode, stijfbevroren molletje. Ik heb 'm onder een bladeren-dekentje bij een taxusstruik gelegd.


En dit: 

...en toen begon het te dooien:
https://vimeo.com/201551950
klik op de afbeelding voor de video