daily drawing diary # week 24 en 25

Midzomer 2019

De wekker op 04.15 uur. Het is midzomer vandaag. Het stond al een tijdje op mijn verlanglijstje om een keer de zonsopkomst op midzomer te zien bij Woodhenge in Vatrop op Wieringen. 
Het is al best licht. Maar een enkeling op straat. Een paar auto's op de A7. Wat is het mooi. De wereld gehuld in een zachte nevel in grijzig-lila kleuren. Het is niet 100% helder. Paolo Nutini op de radio.
Vatrop - hazen op de weg. Grote hazen. Bij Woodhenge nog vier andere mensen. Geen idee wat ik moest verwachten. Drommen mensen? Niemand? Het blijft bij ons vijven. Fijn. Grote drukte zou een afknapper zijn geweest. Zonsopkomst staat voor 05.14 uur. De vijf minuten ervóór prachtig roze oplichtende schapenwolken. Er lijkt een lage grondbewolking te hangen. Komt ie daar doorheen? Volgens de jongen die aan de overkant woont wel. Hij kan het weten. We praten zachtjes wat, de andere drie zijn speciaal voor dit moment uit Spaarnewoude gekomen. Maar we zijn vooral samen stil in verwondering.
05.16 uur: de zon! De eerste twee minuten zijn opgesnoept door de grondbewolking, maar daar is ie dan - paarsoranje, knaloranje; de zon op deze ochtend van midzomer 2019. Net niet door alle vijf de gaten te zien, maar dat doet niet af aan de magie van het moment.
Vlak boven de grondbewolking hangt nog een lang gerekte wolk, waardoor de zon in tweeën wordt gedeeld. Misschien nog wel mooier zo als dat het helemaal helder zou zijn. Een vissersboot vaart dwars door het schijnsel van de zon in het water.
Tegen half zes vertrek ik weer. De zon is dan al te scherp om er recht in te kijken. De eerste hond wordt uitgelaten en ook hier een krantenbezorger. Terug op de A7 is het drukker geworden, vooral busjes met werklui. De zon is achter de bewolking verdwenen, pas na Medemblik laat ie zich weer zien. Het licht fragmentarisch opgedeeld door de wieken van de windmolens. 
Thuis trek ik mijn badpak aan. Het is ongeveer 06.20 uur als ik het water in glij. Een uur na zonsopkomst. De zon  staat nét nog niet hoog genoeg om me in de schijnwerper te zetten. 

Wat ook mooi was: toen ik wegging stak de man uit Spaarnewoude zijn hand naar me uit. Allemaal schudden we elkaar de hand. We weten bijna niks van elkaar, behalve dat we deze midzomerochtend samen de zon hebben zien opkomen. Een magisch moment. En dat schept een band. Pas nu ik dit opschrijf besef ik hoe ontroerend en verbindend dat gebaar was....

daily drawing diary # week 23

Hoe lang was dat geleden, dat ik iets als een pop maakte? Heul lang! Deze bestelde ik als zelfmaak-pakket bij Mikko-design. Met haar leuke shirt en rokje, haar tas vol spulletjes en haar fototoestel is ze helemaal klaar om op avontuur te gaan! Ik denk dat ik haar ook Mollie noem...

daily drawing diary week # 20 - 21 - 22

daily drawing diary week # 19

Man, wat een week met Ajax. Normaal ben ik niet zo fanatiek, maar mijn moeder heeft me aangestoken. Het wás natuurlijk ook een feest afgelopen tijd met al die onwaarschijnlijke Champions League wedstrijden. Toen die dramatische wending woensdagavond even na 11 uur... En op zondag dan weer dat kampioenschap. Pfieuwww!
Verder: mooi intiem concert van The Delines in de tuinzaal van Paradiso Noord. En een mooi familie-weekend.
De zwaluwen zijn weer terug, en de temperatuur (van buiten én van het zwemwater) belooft nu echt weer wat hoger te worden. Zo fijn! 

Daily drawing diary week 17 en 18

Daily drawing diary week 12-13-14-15-16

 

Eh, ja, ik ben niet zo goed in het consequent bijhouden van dit blog. Dus vandaag een hele rits ineens...

Vijf weken verder. In die vijf weken is het zwemwater in de haven lekker opgewarmt! Op 21 maart deden we een voorjaarsduik bij een watertemperatuur van 7 graden. Langzaam liep de temperatuur op en afgelopen vrijdag 19 april was het water ronde de klok van half 9 ongeveer 11.9 graden. En als je gewend bent om af en toe te zwemmen in water tussen de 5 en de 10 graden is dat heerlijk "warm". In ieder geval warm genoeg om elke ochtend te starten met een zwemtochtje! Ik zwem inmiddels tot aan de grote middensteiger en terug en ik vind het zó heerlijk dat het elke ochtend weer kan. De zeemeermin in mij jubelt. Kijk, zo voel ik me: 

( dit is Tove Jansson, de bedenkster van de Moemins )

We zijn inmiddels op vakantie geweest naar Madeira. De vakantie viel letterlijk nogal in het water, we hebben echt slecht weer gehad. Heel veel regen en maar een klein beetje zon. Daardoor helaas bijna geen wandelingen kunnen maken, in plaats daarvan wel veel autotochten. Wél kon ik daar ook elke ochtend zwemmen in het zwembad dat bij het appartementencomplex was.

Het allerbeste nieuws van de afgelopen weken is dat Eva een prachtig appartement gevonden heeft in het centrum van de stad. Echt een gouden plek. Ik ben bijna jaloers op haar :-)! 

Animation - Make it Move

Afgelopen donderdag, begin van de lente: een goeie ochtend om weer eens te gaan zwemmen. Het was er nog niet van gekomen in de maand maart, dus het was extra fijn dat het juist deze ochtend kon.
Ik herinner me dat ik vorig jaar op 21 maart door het park aan het IJsselmeer wandelde en drie vrouwen een 'voorjaarsduik' zag nemen bij het strandje. Dat leek me gaaf! Zó leuk dat ik het dit jaar zelf ook deed, samen met m'n vaste mede-zwemmers Alex, Sacco en A3.
Ik had er zo'n plezier van dat ik 's middags onderstaand animatiefilmpje maakte. De kleuren zijn in het filmpje niet zo helder geworden als ze in werkelijkheid waren, daar moet ik nog eens op broeden, hoe ik de belichting mooier krijg...

Ik kreeg deze week nog een verjaardagskadootje over de post van mijn vriendin Fatima. Het was een poster die je op een verrassende manier naar je boekenkast laat kijken: "Waar we over praten als we over boeken praten". Bij de poster hoort ook een podcast met verhalen over boeken. Om haar te bedanken maakte ik dit supersnelle time-laps-filmpje:

Ik kwam naar aanleiding van één van de vragen op de poster uit bij mijn prentenboeken. De afgelopen maanden heb ik een paar prachtige prentenboeken in de uitverkoop op de kop getikt. Op dit moment zijn dat de meest favoriete boeken in mijn boekenkast. En De Vlindertuin van Elly Mackay is mijn topfavoriet! Zij maakt haar illustraties in een soort kijkdoos-diorama-constructie, waardoor het 3D wordt en veel diepte krijgt. Zó mooi gedaan.

Daily drawing diary week # 11

Wat lijken die niewe wandelschoenen groot aan m'n voeten. Ik had altijd lage maar nu heb ik half hoge gekocht. Drie weken de tijd om ze in te lopen, dan ga ik naar Madeira. Gaat lukken, ze zitten als gegoten!

Pannenkoekentaart! Ik kwam op dat idee naar aanleiding van iemand die ik op Instagram volg: @silkeschmidt_artist. Zij heeft 2019 voor zichzelf uitgeroepen om elke dag iets te posten over de sterren/de maan/het heelal. Dat doet ze met hele leuke illustraties. Omdat 13 maart de verjaardag van Pluto was, en ze al eens eerder een planeet als pannenkoek had getekend, maakte ik ter ere van Pluto (en van Silke's leuke illustraties) een pannenkoekentaart.

En 3 zoete taarten. Ter ere van mijn verjaardag.

Daily drawing diary week # 8, 9 en 10

Druk bezig met andere dingen en dan vergeten dit blog bij te houden... Tja, zo gaat dat. Drie weken bij elkaar dus.
 In week 8 had ik zo te zien niet meer zoveel zin om de films in te tekenen. Ik zat buiten, met m'n hoofd in de zon denk ik.

In week 9, op 25 februari weer gezwommen. Nu maart tot nu toe zo'n koude en natte en stormachtige maand is, ligt een volgende afspraak nog niet in het verschiet... Jammer!  Dinsdag 26 februari, was zowaar een bijna 's zomerse dag: goed voor een eerste bezoek aan Callantsoog dit jaar. Nee, niet gezwommen, alleen met m'n voeten in het water geweest.

Week 10: ik ben begonnen met de cursus Prentenboek Illustratie bij Myra Emmen Riedel. De eerste avond werkten we met ecoline. Ik maakte een tumultueuze eerste indruk: ik liet een flesje knalblauwe ecoline over m'n kleren, in m'n nek en op de vloer vallen...
Opmaat naar een nieuw koor-project: ik oktober zing ik mee in het Requiem van John Rutter. Een heel ander Requiem als die van Mozart afgelopen jaar. Deze is sprookjesachtig, bij het luisteren moet ik geregeld aan de Efteling en Sprookjeswonderland denken. Het komt denk ik door de harp die een belangrijke rol speelt in de begeleiding. Ik heb er ontzettend veel zin in, de repetities beginnen (pas, helaas) over twee maanden. Maar het tekstboek heb ik vast in huis!