... na een paar dagen heb ik het natuurlijk wel uitgeprobeerd, dat links rijden.
En het viel reuze mee!
En het viel reuze mee!
... soms zie ik er een beetje tegenop om naar zo'n echte toeristische attractie te gaan. Maar in Ierland is het eigenlijk nooit echt groots en hysterisch toeristisch. En die Cliffs of Moher worden natuurlijk niet voor niks in alle reisgidsen genoemd. Het was prachtig: eerst de boottocht vanuit Doolin en later die dag een wandeling boven op de kliffen.
... na twee weken bleef de porridge als ontbijt favoriet. Die ga ik er thuis inhouden!
... alsof we echt terug in de tijd waren gegaan: de turf-veldjes langs de weg waar mensen aan het werk waren. Turf steken gebeurd tegenwoordig wel met een machine, maar het drogen en verzamelen is echt nog handwerk. Ik zou hier graag eens in de winter rondlopen en de turf-geur die uit alle schoorstenen komt opsnuiven!
... niet alleen in Ierland, maar op zoveel andere plekken buiten Nederland valt me steeds weer op dat Nederland zo netjes en geregeld is. Dat heeft zeker z'n voordelen, maar ik mis in Nederland de bouwvallen en de rafelrandjes zoals je die in het buitenland vaak ziet. Op het platteland, maar net zo goed in de stad: er zijn zoveel 'mooie' verwaarloosde plekken te zien!
... op verschillende plekken las ik dat Forty Foot Bathing Place dé plek voor zwemliefhebbers in Dublin is. Grappig om dan te zien dat het dan niet meer is dan een leegstaand en wat verwaarloosd (ja,alweer...) soort badhuis, waar de plaats om te water te gaan een deels natuurlijk gevormd keien-trapje met een roestige trapleuning is.
... een betere zondagmiddagbesteding op onze laatste vakantiedag konden we ons niet wensen: onverwacht een finale-wedstrijd van Gaelic Football meemaken in hét stadion van Ierland: Croke Park. Onvergetelijk!
